ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΒΘ
Η
συμμετοχή μου στην 22 Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης ήταν η παρουσία μου
στο τραπέζι πεζογραφίας και η παρουσίαση του μυθιστορήματός μου Η μελωδία
των αγαλμάτων (εκδ. Βακχικόν). Η σύντομη περίληψη που ανέγνωσα ήταν η
παρακάτω:
֎
Τρεις
παλιές συμφοιτήτριες της Φιλοσοφικής Σχολής Ιωαννίνων, η Ελπίδα, η Άσπα και η
Ολυμπία συναντιούνται πολλά χρόνια μετά και ανταλλάσσουν τις εμπειρίες της ζωής
τους σ’ ένα μπαρ της Θεσσαλονίκης, τον «Ερμή ανάδρομο». Παράλληλα κι άλλα
πρόσωπα, θαμώνες του μπαρ, παρεισφρέουν στην αφήγηση και εμπλέκονται στις ζωές
τους. Χρονικά θα οδηγηθούμε μέχρι τις κόρες των τριών φιλενάδων, που κι αυτές,
στο σήμερα πλέον, διατηρούν τη συνήθεια των μητέρων τους να συναντιούνται σε
καφέ-μπαρ και να εξομολογούνται τις περιπέτειές τους.
Το
βιβλίο Η μελωδία των αγαλμάτων είναι ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα που ως
πυρήνα της ύπαρξής του εμπεριέχει μνήμες της δεκαετίας του ’80 και του ’90.
Ξεκίνησε να γράφεται την πρώτη δεκαετία του 2000. Τα στέκια της εποχής, η
μουσική, ο κινηματογράφος, η ζωγραφική, η ψυχανάλυση, τα οράματα της Αριστεράς
που δεν είχαν ακόμη ξεφτίσει, όλα είναι ενσωματωμένα οργανικά στην αφήγηση. Το
βιωματικό μέρος του βιβλίου αποτελεί μόνο η εξοικείωσή μου με την ατμόσφαιρα
των παλιών μπαρ της πόλης, όλα τα άλλα είναι μυθοπλασία.
Ο
Σεφέρης κάποτε είχε γράψει έναν στίχο που πρόλαβε να γίνει σύνθημα στους
τοίχους αυτής της πόλης: Γιατί τ’ αγάλματα είμαστε εμείς. Αγάλματα
ακινητοποιημένα, λοιπόν, οι ήρωες και οι ηρωίδες του μυθιστορήματος, περιμένουν
ένα νεύμα, μια παρότρυνση, μια αρχική κίνηση και φράση του συγγραφέα για να
τεθούν σε δράση, για ν’ αποκτήσουν παλμό και υπόσταση.
Π.
Γ.
φωτογραφίες εκδήλωσης
